«اسباب زحمت» و احیای طنز اجتماعی در شب‌های رمضان

آقاخانی در این سریال نشان داده همچنان علاقه‌مند است از دل زندگی مردم قصه بگوید؛ از همان موقعیت‌های ساده و آشنایی که هر خانواده‌ای در شهر تجربه می‌کند.«اسباب زحمت» اگرچه ساختاری اپیزودیک دارد، اما در همین دو قسمت ابتدایی روشن کرده که قرار نیست صرفاً به شوخی‌های گذرا بسنده کند. طنز در اینجا ابزار است؛ ابزاری برای نزدیک‌شدن به دغدغه‌های اجتماعی، روابط خانوادگی، سوءتفاهم‌ها، همدلی‌ها و چالش‌های کوچک اما ملموس زندگی شهری. آقاخانی با پرهیز از اغراق‌های دور از واقعیت، تلاش کرده شخصیت‌هایی بسازد که تماشاگر بتواند آن‌ها را درهمسایگی خود پیدا کند.در عین حال، انتخاب این جنس روایت نشان می‌دهد تلویزیون برای رمضان امسال نیز به سراغ طنز اجتماعی رفته تا در کنار برنامه‌های معنوی و آیینی، لحظاتی شاد و صمیمی برای خانواده‌ها فراهم کند. این رویکرد حاکی از آن است که رسانه ملی تلاش دارد میان حال‌وهوای معنوی ماه مبارک و نیاز مخاطب به سرگرمی سالم، توازنی برقرار کند. شب‌های پس از افطار، زمانی برای کنار هم نشستن خانواده‌هاست و یک سریال طنز اجتماعی می‌تواند این جمع خانوادگی را با لبخند و گفت‌وگو همراه کند.آنچه تا اینجا از «اسباب زحمت» دیده‌ایم، نشان می‌دهد سازندگانش به دنبال خنداندن صرف نیستند؛ بلکه می‌خواهند لبخندی بسازند که پشت آن، تصویری آشنا از زندگی امروز مردم دیده می‌شود؛ لبخندی که از دل واقعیت می‌آید و به همان واقعیت بازمی‌گردد.